گفتارهای رمضان 1447هـ. ق – گزیدههای رمضانی: 27 – مؤمن شکرگزار و ستایشگر است
- احاديث رمضان
- /
- 26.گزیدههای رمضانی
به نام خداوند بخشنده ی مهربان
مؤمن شکرگزار و ستایشگر
مؤمن، شکرگزار و حمدکننده است.
در حالی که رسول خدا صلیالله علیه وسلم با یارانش نشسته بود، خندید. فرمود: «آیا از من نمیپرسید که چرا میخندم؟» گفتند: ای رسول خدا، چرا میخندی؟ فرمود:
(( عَجَبا لأمر المؤمن! إنَّ أمْرَه كُلَّه له خير، وليس ذلك لأحد إلا للمؤمن، إن أصابتْهُ سَرَّاءُ شكر، فكان خيراً له، وإن أصابتْهُ ضرَّاءُ صَبَر، فكان خيراً له ))
(( شگفتا از کار مؤمن! همهی کارهای او برایش خیر است، و این برای هیچکس جز مؤمن نیست؛ اگر نعمتی به او برسد، شکر میکند و این برایش خیر است، و اگر سختی به او برسد، صبر میکند و این نیز برایش خیر است ))
این از ویژگیهای مؤمن است: در خوشی شکرگزار است و در سختی صبور.
اگر امور مطابق میلش پیش آید میگوید: الحمدلله؛ و اگر برخلاف میلش پیش آید نیز میگوید: الحمدلله. و حمدی که در میان مردم رایج است این است: سپاس خدایی را که بر هیچ ناخوشایندی جز آن حمد نمیشود، و آنچه از رسول خدا صلیالله علیه وسلم روایت شده است این است:
(( إِذَا رَأَى مَا يُحِبُّ قَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي بِنِعْمَتِهِ تَتِمُّ الصَّالِحَاتُ، وَإِذَا رَأَى مَا يَكْرَهُ قَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ ))
(( هرگاه چیزی را که دوست دارد ببیند میگوید: الحمدلله که به نعمت او کارهای نیک کامل میشود، و هرگاه چیزی را که ناخوش دارد ببیند میگوید: الحمدلله بر هر حال. ))
پس مؤمن، شکرگزار و حمدکننده است. از یکی از علمای بزرگ پرسیده شد: بنده چه زمانی به مقام رضا میرسد؟
در دیداری پیشین دربارهی تفاوت دقیق میان «مقام» و «حال» سخن گفتیم؛ مقام اکتسابی و پایدار است، و حال عطایی و گذراست. گاهی انسان در شرایطی خاص—در فضایی خاص، مکانی خاص یا در کنار افرادی خاص—حالِ رضا پیدا میکند؛ اما مقام رضا، جایگاهی دائمی و ثابت است و اکتسابی است.
از این عالم بزرگ پرسیده شد: بنده چه زمانی به مقام رضا میرسد؟
گفت: هنگامی که خود را بر چهار اصل استوار کند. این بندهی مؤمنِ راضی میگوید: پروردگارا، اگر به من عطا کنی میپذیرم، و اگر بازداری راضیام، و اگر مرا واگذاری عبادت میکنم، و اگر مرا بخوانی اجابت میکنم.
